Sind 2003 geldt er in Duitsland een regeling voor statiegeld, die bij niets vermoedende Nederlanders de wenkbrauwen doet fronsen. Koop je langs bijvoorbeeld de snelweg een blikje fris, dan betaal je daar statiegeld voor. Je kunt het blikje na afloop alleen met een een speciaal bonnetje, muntje of gestempelde kassabon en vaak ook alleen bij die ene winkel(keten) weer inleveren om je statiegeld terug te krijgen.

Het is allemaal het gevolg van een afspraak uit 1991. De industrie moest ervoor zorgen dat er minder verpakkingsafval zou zijn, zo vond de overheid. Toen in 2002 bleek dat dit niet gelukt was werd - ondanks diverse rechtszaken - een ongelofelijk ingewikkelde regeling van kracht. Mede omdat de drankenindustrie het niet eens kon worden over een gemeenschappelijke statiegeldregeling, is het teruggeven van statiegeld-verpakkingen zo ingewikkeld.

Bier, bronwater en frisdranken met koolzuur hebben sindsdien verplicht statiegeld. Vruchtensappen, melk, wijn en Sekt (mousserende wijn) en sterke drank niet. Mixdrankjes als Alsterwasser echter weer wel, ze bevatten immers een deel bier. Maar Wodka/Lemon-mixdrankjes weer niet omdat ze sterke drank bevatten. En zo zijn er nog een aantal onduidelijke uitzonderingen.