Een dag die alle vorige (van deze week) heeft doen vergeten !
Het was n.l. de dag waarop wij met onze ´nachbarschaft´ (buren in ons straatje, 8 huizen) zijn gaan ´Boseln´, een soort straatkegelen (klootschieten) terwijl je een bolderkar met versnaperingen met je meesleept...

Wij wonen op het platteland waar de buren wat op afstand wonen en waar iedereen hun privacy op prijs stelt. Het is wonderbaarlijk hoe wij hier, nu ruim 2 jaar geleden, vanzelfsprekend hartelijk zijn ontvangen. De Nachbarschaft moet je zien als een aantal mensen, die in dezelfde
omstandigheden in dezelfde straat wonen, welke er voor elkaar zijn als het nodig is maar niet de deur bij elkaar plat lopen. Je stopt een keer met je auto als je toevallig iemand ziet en je maakt een praatje. Niet omdat dit zo hoort maar omdat je het zelf gewoon leuk vindt om met deze aardige en lieve mensen te praten. Je haalt een keer eieren bij een van de buren, die kippen hout, of ik ga eens langs bij die buurvrouw waarvan ik weet dat ze taart heeft gebakken....

Gedurende de wintermaanden zie je elkaar nauwelijks omdat het buitenleven stilligt en om te voorkomen dat je elkaar een half jaar niet ziet wordt ga je in Ostfriesland ´Boseln´. Je loopt een paar uur op straat, rolt wat met een bal maar het belangrijkste: je praat met elkaar en het is gezellig. En of je nou drinkt of niet (zoals ik...): het maakt niet uit !

O ja, nog een klein voorbeeld van wat buren hier, ook vanzelfsprekend, voor ons doen: Toen Tjitske en ik afgelopen eind augustus het bijltje erbij neergegooid hebben en onze kanariegele VW-kampeerbus ons 5 weken naar de zon gebracht heeft, was bij terugkomst het gras in onze hele tuin gemaaid, ongevraagd (maar niet ongewenst...). En als je ziet wát voor tuin we hebben weet je dat dit geen kleinigheid is !

Bleek dat onze directe buren tegen hun zoon hadden gezegd: jij gaat gedurende de vakantie van Victor & Tjitske het gras maaien. Zo gezegd, zo gedaan en toen wij, na thuiskomst, de zoon een envelop met met wat euro´s wilden geven was toch wel wat aandringen nodig...

Ja, na zo´n dag weet je weer dat je niet alleen bent en dat je op anderen kunt rekenen. En die vanzelfsprekendheid heb ik in Nederland nog nooit meegemaakt....

Wat zijn wij blij dat we hier wonen 1

Welterusten...